Narzędzia do modelowania zależności i ocena ryzyka w oparciu o symulację, dotyczące planów działania w przypadku awarii krytycznej infrastruktury ICT

Celem projektu jest określenie i opracowanie metodologii i narzędzi dla opartej na symulacji oceny ryzyka w zakresie infrastruktur krytycznych ICT oraz związanych z tymi infrastrukturami planów awaryjnych. Stworzone w ramach projektu narzędzia i metodologie pozwolą na modelowanie wzajemnych powiązań pomiędzy poszczególnymi elementami różnych infrastruktur krytycznych, działań służb antykryzysowych i planów awaryjnych, w oparciu o stworzoną w ramach projektu wspólną taksonomię. Stworzone w ramach projektu środowisko symulacyjne pozwoli na ocenę efektywności procedur antykryzysowych, procedur odbudowy pokryzysowej oraz optymalizację planów antykryzysowych poprzez uwzględnienie w tych planach sieci wzajemnych powiązań pomiędzy różnymi infrastrukturami krytycznymi. Umożliwi to zwiększenie odporności i pewności działania infrastruktur krytycznych. Rezultaty projektu zostaną zademonstrowane przy pomocy dwóch złożonych scenariuszy sytuacji kryzysowych, z których jeden będzie ograniczony do pojedynczej infrastruktury krytycznej, a drugi będzie uwzględniał wzajemne powiązania wielu różnych infrastruktur krytycznych. W ramach każdego z tych scenariuszy wykonany zostanie pewien zbiór procedur antykryzysowych, a następnie zostanie przeanalizowana i oceniona efektywność działania tych procedur.

Celem projektu AUDIS jest opracowanie i budowa systemu służącego do wykrywania i charakterystyki obiektów w oparciu o technologie przetwarzania sygnałów dźwiękowych. Wynik projektu ma zwiększyć możliwości dostępnych obecnie technologii w zakresie wykrywania, identyfikacji i klasyfikacji zagrożeń jakie występują w operacjach wojskowych przeprowadzanych w terenie miejskim. System skupi się na analizie zagrożeń generowanych przez obiekty naziemne z wykorzystaniem wielomodularnych, pasywnych urządzeń nasłuchowych, działających w konfiguracji rozproszonych macierzy.

Dla osiągnięcia celu projektu prace zostały podzielone na cztery główne aspekty:

1. opracowanie sensorów (czujników akustycznych)

2. kontrola i zarządzanie sensorami

3. przetwarzanie i obróbka danych dźwiękowych,

4. wykorzystanie danych (analiza zagrożeń i ryzyka).

Analiza zagrożeń w środowisku asymetrycznym

ATHENA jest projektem współfinansowanym przez Europejską Agencję Obrony (EDA) w ramach konkursu EDA JIP-FP w zakresie Capability Area 5, skupiającym się na planowaniu misji w środowisku zagrożeń asymetrycznych oraz na modelowaniu zagrożeń asymetrycznych.

W ostatniej dekadzie nastąpiły znaczące zmiany w koalicyjnych misjach i działaniach militarnych. Po przeciwnej stronie nie występują już duże zorganizowane armie, a często są to nieregularne oddziały partyzanckie oraz uzbrojona ludność cywilna. Sytuacja taka wymaga zmiany podejścia w planowaniu misji wojskowych i uwzględnienia zagrożeń asymetrycznych oraz wpływu działań militarnych na ludność cywilną. W związku z tym celem projektu ATHENA jest rozwój aktualnie wykorzystywanych modeli wymiany danych i standardów (np. JC3IEDM, ADatP3) o modele zagrożeń asymetrycznych. Modele takie wzbogacą Generator Scenariuszy Zagrożeń (ang. Threat Scenario Generator) wykorzystywany w planowaniu misji wojskowych o dodatkowe aspekty związane z zagrożeniami asymetrycznymi, w szczególności w środowisku miejskim. Dodatkowo, w projekcie ATHENA prowadzone będą prace nad uwzględnieniem czynników społecznych i socjologicznych w planowaniu misji militarnych. Obecnie, sukces i bezpieczeństwo misji wojskowych zależy nie tylko od elementów fizycznych, ale w dużej mierze od tzw. czynnika „Serc i Umysłów”. Istotną rolę odgrywa pełna wiedza na temat ludności cywilnej, a jej odpowiednie wykorzystanie wpływać może na minimalizację zagrożeń asymetrycznych i zwiększenie szans na sukces misji.

W projekcie ATHENA powstanie szereg komponentów wspierających planowanie i symulację misji wojskowych. Modele zagrożeń asymetrycznych oraz wiedza o czynnikach społecznych i ludności cywilnej będą wzbogacać bazę aspektów fizycznych, w celu efektywnego planowania misji z uwzględnieniem potrzeb wynikających z aktualnych zmian w charakterze działań militarnych.

 

 

 

 

 

 

 

 

Studium wykonalności interfejsu człowiek - maszyna dla ułatwienia podejmowania decyzji w operacjach wojskowych na terenie zurbanizowanym  

 

Celem prac jest zaprojektowanie oraz implementacja systemu wspomagania koordynacji przepływu informacji w postaci mobilnej stacji roboczej, która w rezultacie zapewni wsparcie w planowaniu oraz wykonywaniu misji na poziomie taktycznym dla oddziałów wojskowych działających w środowisku miejskim.

 

System CARDINAL zostanie zaprojektowany w oparciu o HFE (ang. Human Factor Engineering, inżynieria uwzględniająca możliwości percepcji człowieka) oraz wymagania NEC ( ang. Network Enabled Capability). System będzie wykorzystywał również mechanizmy sztucznej inteligencji dotyczące procesu wspierania decyzji.

 

Celem operacyjnym systemu jest zwiększenie efektywności działań plutonu poprzez dostarczenie odpowiedniej ilości istotnych, aktualnych i odpowiednio przedstawionych informacji, które mogą mieć kluczowe znaczenie dla powodzenia misji w terenie.

 

Konsorcjum realizujące projekt składa się z siedmiu podmiotów wśród których znajdują się zarówno instytucje badawcze, jak i przedsiębiorstwa z róznych części Europy. Są to: Netherlands Organization for Applied Scientific Research, Thales Nederlands B.V., Thales Research & Technology France, Państwowy Instytut Automatyki i Pomiarów (PIAP), Kongsberg Defence & Aerospace AS, Uniwersytet Technologiczny w Tallinie.

 

Projekt rozpoczął się pod koniec marca 2010 r., natomiast przewidywane zakończenie prac nad projektem określono na koniec sierpnia 2012 r.

 

 

 

 

 

 

 

 

SIMS ma na celu dostarczenie specjalizowanych i przetworzonych informacji zapewniających powodzenie misji. Projekt realizowany jest w ramach programu badawczo rozwojowego Europejskiej Agencji Obrony.

Celem projektu jest dostarczenie zestawu nowoczesnych narzędzi wspierających ochronę zasobów sił zbrojnych w kontekście zagrożeń asymetrycznych występujących w otoczeniu zurbanizowanym i poza obszarami zurbanizowanymi. Opracowane rozwiązanie będzie się składało z narzędzi wspierających misje (głównie jej planowanie i szkolenia) oraz powiązanych metodyk.

Prototyp SIMS będzie zestawem zintegrowanych aplikacji (narzędzi IT) wśród których kluczową rolę pełnić będzie baza wiedzy oraz implementacja technik wnioskowania. Produktem SIMS będą informacje - przetworzone i dostosowane do potrzeb konkretnych użytkowników. Informacje te będą dostarczane z wykorzystaniem dedykowanych, przyjaznych interfejsów wspomagających efektywne wykorzystanie tych informacji.

W skłąd konsorcjum realizującego projekt wchodzą: Thales Raytheon  Systems - SAS, Thales Research & Technology, PY - Automation, TNO, Thales Netherlands, ITTI, Wydział Zarządzania i Dowodzenia Akademii Obrony Narodowej, Akademia Sił Zbrojnych im. gen. Milana Rastislava Štefánika.

 

Celem projektu ASPIS jest stworzenie systemu umożliwiającego prowadzenie nienadzorowanej obserwacji w transporcie publicznym. Opracowane urządzenia i oprogramowanie mają umożliwiać wykrywanie zagrożeń dla pasażerów i pojazdów oraz ogłaszanie alarmów w razie ich wystąpienia. W sytuacji kryzysowej system ma dostarczyć jak największą ilość informacji o przyczynach i przebiegu zdarzenia w jak najkrótszym czasie.

Rola ITTI w projekcie polega na realizacji graficznego interfejsu umożliwiającego korzystanie z systemu. Istotny nacisk położony jest na ergonomię rozwiązania oraz zapewnienie niezależności oprogramowania od stosowanego sprzętu. ITTI uczestniczy także m.in. w projektowaniu innych elementów systemu oraz interfejsów pomiędzy nimi.

Projekt rozpoczął się w czerwcu 2008 roku i trwać będzie 3 lata, zaś dofinansowanie z budżetu Komisji Europejskiej wyniesie ponad 2,5 mln Euro.

Konsorcjum projektowe składa się z ośmiu podmiotów, wśród których znajdują się zarówno instytucje badawcze, jak i przedsiębiorstwa z różnych części Europy. Przedstawicielami Francji są: Thales Security Systems oraz Régie Autonome des Transports Parisiens, Grecji - Hellenic Aerospace Industry, Research Academic Computer Technology Institute, ANEK Lines oraz Athena Research and Innovation Center in Information, Communication & Knowledge Technologies, natomiast Komisję Europejską reprezentuje Joint Research Centre. ITTI jest jedynym uczestnikiem projektu pochodzącym z Polski.

 

 

 

 www.n4c.eu

 

N4C to projekt trzyletni realizowany w latach 2008-2011 w ramach Siódmego Programu Ramowego w obszarze badań ICT-2007.1.6 New paradigms and experimental facilities przez konsorcjum 12 partnerów z 8 krajów europejskich.

Projekt N4C jest odpowiedzią na problemy i potrzeby społeczności zamieszkujących obszary charakteryzujące się istotnymi trudnościami w dostępie do infrastruktury telekomunikacyjnej, bez możliwości korzystania z transmisji kablowej lub bezprzewodowej. Obszary takie są w wielu przypadkach rozległe, słabo zaludnione, o niewielkim stopniu aktywności gospodarczej, wskutek czego rozmieszczenie w nich tradycyjnej infrastruktury dostępowej nie jest uzasadnione ekonomicznie. W połączeniu ze znacznymi odległościami od istniejącej infrastruktury oznacza to, że stała nieprzerwana łączność na tych obszarach jest praktycznie nieosiągalna.

Celem projektu N4C jest opracowanie architektury i przykładowej implementacji rozwiązania umożliwiającego udostępnianie powszechnych usług sieciowych (w tym również dostępu do Internetu) na tego rodzaju obszarach, wraz z uruchomieniem środowisk testowych w Laponii w północnej Szwecji i w górskim regionie Kocevje w Słowenii i zaproponowaniem modeli organizacyjnych i biznesowych dostarczania takich usług.  

  Dokumentacja:  www.n4c.eu 

  Simulation-tools download:  code.n4c.eu/code

  Simulation-tools video: http://www.youtube.com/watch?v=bqq1jNVgRgc

 

 

 

 

 

Projekt SECRICOM jest projektem badawczym, mającym na celu dostarczenie platformy komunikacyjnej dla operacyjnego zarządzania sytuacjami kryzysowymi. Skupiony jest na dwóch głównych celach:

• rozwiązaniu problemu komunikacji pomiędzy rozwiązaniami infrastrukturalnymi współcześnie wspierającymi zarządzanie kryzysowe takimi jak Tetra, GSM, Citizen Band, IP; jako problem wskazując tu m.in. niski poziom współpracy wyspecjalizowanych środków komunikacji, wrażliwość na niewłaściwe wykorzystanie danych uzyskanych w drodze podsłuchiwania) oraz
• rozbudowaniu i dodaniu do istniejących usług funkcjonalności, które poprawią efektywność oraz użyteczność systemu komunikacji. \

Osiągnięcie dwóch powyższych celów umożliwi stworzenie bezpiecznej, gotowej do wdrożenia infrastruktury spełniającej wymagania użytkowników posługujących się systemem do zarządzania w sytuacjach kryzysowych.

Rozwiązania SECRICOM opierają się na czterech głównych założeniach podejściach technologicznych:

1.            Szyfrowana komunikacja zdalna bazująca na istniejącej infrastrukturze (GSM, UMTS) - zabezpieczone systemy „Naciśnij i Mów".

2.            Ulepszona współpraca pomiędzy istniejącymi systemami komunikacyjnymi, tworzenie odtwarzalnych sieci i płynnej komunikacji w różnorodnych technologicznie i funkcjonalnie sieciach (ang.: seamless conectivity).

3.            Inteligentny system negocjacji oparty na agentach (parametryzacja i niezależna obsługa zapytań wymagających szybkiej interwencji).

4.            Zasady bezpieczeństwa bazujące na zaufanym rozwiązaniu sprzętowym,  zwiększającym poufność  danych i prywatność użytkownika.

ITTI jest zaangażowane w realizację prac związanych z następującymi zagadnieniami:

·         analiza oraz opracowanie projektu systemu,

·         bezpieczna bezprzewodowa komunikacja odporna na błędy,

·         IPV6 jako podstawa mechanizmów zabezpieczania komunikacji,

·         integracja wyników badań,

·         infrastruktura komunikacyjna pomiędzy centrum kontroli i monitoringu a lokalizacją użytkowników,

·         prezentacja modelu demonstracyjnego,

·         upowszechnianie wyników badań.

www.secricom.eu

 

 

 

Głównym celem interdyscyplinarnego projektu TALOS jest stworzenie i przetestowanie innowacyjnej koncepcji autonomicznego systemu mającego na celu ochronę europejskich granic. Aktualnie ochrona granic opiera się na drogich w utrzymaniu posterunkach, których zadaniem prowadzenie obserwacji, wykrywanie i ostrzeganie. W pozostałych punktach obowiązują jedynie okresowe patrole. Planowany system byłby bardziej uniwersalny, a także umożliwiałby znaczne redukcje kosztów. W jego skład wchodziłyby bezzałogowe samoloty (UAV) i pojazdy naziemne (UGV) oraz mobilne ośrodki dowodzenia. Bezzałogowe pojazdy wykryją nielegalne przekroczenie granicy, poinformują centrum dowodzenia oraz podejmą odpowiednie działania. System będzie można w prosty sposób przystosować do granic dowolnego typu.
Konsorcjum pracujące nad projektem składa się z doświadczonych instytucji z wielu krajów m. in. Belgii, Finlandii, Francji, Izraela, Polski i Turcji, we współpracy ze strażą graniczną.

Więcej informacji o projekcie: http://talos-border.eu